دستهای پینه بسته علی به همراه منه

خونه نشینی علی آتیش به جونم میزنه

تو کوله بار شعر من اسم قشنگ علی

غافله تنگ دلم از دل تنگ علی

تو کوچه های غربتم نشونی از مولا دیدم

اهل محل سلاممو جواب سر بالا میدن

به من میگن علی کیه ... علی امام عاشقاست

علی

اون آقایی که شبا رد میشد از کوچه ما کیسه بدوش کو

ردپای پرخراش بی خروش کو

اون آقای خرقه پوش کو

کجاست اون آقا که پینه های دستاش مرحم دلهای ما بود

نفس سبز نگاهش همیشه حلال مشکلای ما بود

می شه  یه بار دیگه سر بزنه خونه ما

بگیره نشونی از غربت بی نشونه ما

بعد علی کی میتونه محرم راز من بشه

در دلمو گوش کنه چاره سازم بشه

فردا اگر مهدی بیاد دردامو نو درمون میکنه

آسمون شهرمونو ستاره بارون میکنه

چشماتو وا کن آقا جون ..

بالای خسته مو ببین ....منو نگاه کن آقا جون دل شکسته مو ببین

اصلا همه بد آقا جون به حق خوبات آقا جون مگه ما دل نداریم یه نظری هم به ما کن

خوبیم بدیم پات نوشته شدیم بدبختیم بی چاره ایم درمانده ایم عشق تویی ....